Սերոբ, Սերովբէ
Սերոբ, Սերովբէ անվան բացատրությունը
Սերոբ, Սերովբէ անունը առաջացել է հայերեն Սերովբե և Քերովբե անուններից։
Վերցրել են ավետարանից, ինչպես հույները՝ Serafem, ռուսները՝ Серафим անունները։
Ծագում է եբրայերեն saraf՝ սերաֆ բառից, իսկ արաբերեն՝ serafim։
Այն նշանակում է բոցեղեն, հրեղեն։
հայերի մեջ գործածական է նաև սրա փաղաքշական Սրափ ձևը։
Ունենք Սերոբյան,Սրափյան ազգանունները։
3144
Այլ անուններ
Մարզպետունի
Մարզպետունի անվան բացատրությունը Մարզպետունի անունը Մուրացանի «Գևորգ Մարզպետունի» վեպի հերոսի ազգանունն է։ Հանդիպում է նաև Մարզպետ ձևով։ Բավական տարածված անձնանուն է։
Շամամ
Շամամ անվան բացատրությունը Շամամ առաջացել է հայերեն շամամ բառից։ Իբրև անձնանուն հայերի մեջ գործածական է XIV դարից։ Կրճատ կոչում են Շամիկ։ Կա նաև Շամամյան ազգանունը։
Դեղձանիկ
Դեղձանիկ անվան բացատրությունը Դեղձանիկ անունը առաջացել է հայերեն դեղձանիկ թռչունի անունից,ինչպես Արծվիկ, Լորիկ անուններն են։ Տարածվել է վերջին հարյուրամյակում։ Սրա կրճատ ձևե...
Սոնա
Սոնա անվան բացատրությունը Սոնա անունը հայ ժողովրդական բարբառներում նշանակում է «բարձրահասակ», «նրբիրան»։ Ժողովրդական երգերում հաճախ ենք հանդիպում &laq...
Խոնարհ
Խոնարհ անվան բացատրությունը Խոնարհ անունը առջացել է հայերեն Խոնարհ բառից։ Նշանակում է հնազանդ, համեստ։ Տարածվել է XVIII դարից։ Այժմ էլ գործածական անուն է ։
