Սիմա
Սիմա անվան բացատրությունը
Սիմա անունը առաջացել է արաբերեն sima բառից, որ նշանակում է դեմք, երես։
Հայերի մեջ գործածական է եղել XV դարից։
Հետագայում հետզհետե մոռացվել է։
Այսօր ևս հաճախ ենք հանդիպում Սիմա անունը կրողների, սակայն այս նոր Սիման ծագում է ռուսերեն Серафима անունից։
Այն ստուգաբանվում է իբրև բոցեղեն, այրող՝ եբրայերեն saraf։
Սերաֆիմա անունը մեզ մոտ գործածական չէ։
2651
Այլ անուններ
Մեծատուր
Մեծատուր անվան բացատրությունը Մեծատուր անունը առաջացել է հայերեն մեծ և տուր բառերից՝ ա հոդակապով։ Նման է Աստվածատուր, Տիրատուր անուններին։ Հանդիպում ենք XIII դարից։ Վերջին ժամանակնե...
Փառանուշ
Փառանուշ անվան բացատրությունը Փառանուշ անունը առաջացել է հայերեն փառ(ք) բառից՝ անուշ վերջածանցով՝ ինչպես Հրանուշ, Փայլանուշ անունները։ Ստեղծվել է վերջերս և սակավ գործածական անուն է։ &n...
Բլբուլ
Բլբուլ անվան բացատրությունը Բլբուլ անունը առաջացել է պարսկերեն bulbul բառից, որ «սոխակ» է նշանակում: Իբրև անձնանուն հայերի մեջ տարածվել է XVIII դարից, այժմ էլ գործածական անո...
Սաթինե
Սաթինե անվան բացատրությունը Սաթինե անունը նորաստեղծ անուն է, որ հանդիպում ենք վերջերս։ Կազմված է հայերեն սաթ բառից՝ ինե վերջածանցով, ինչպես՝ Արմինե, Նարինե անունները։ Սակավ գործածական...
Վարշամ
Վարշամ անվան բացատրությունը Վարշամ անունը առաջացել է Բարշամ անվան հնագույն ձևից։ Հանդիպում ենք Մ. Խորենացու մոտ (Խոր. Ա-31-32)։ Բաբելոնյան հսկաներից մեկի անունն է, որի դեմ կռվում...
