Սերոբ, Սերովբէ
Սերոբ, Սերովբէ անվան բացատրությունը
Սերոբ, Սերովբէ անունը առաջացել է հայերեն Սերովբե և Քերովբե անուններից։
Վերցրել են ավետարանից, ինչպես հույները՝ Serafem, ռուսները՝ Серафим անունները։
Ծագում է եբրայերեն saraf՝ սերաֆ բառից, իսկ արաբերեն՝ serafim։
Այն նշանակում է բոցեղեն, հրեղեն։
հայերի մեջ գործածական է նաև սրա փաղաքշական Սրափ ձևը։
Ունենք Սերոբյան,Սրափյան ազգանունները։
3101
Այլ անուններ
Մեդեա
Մեդեա անվան բացատրությունը Մեդեա անունը եկել է վերջին դարերում՝ գեղարվեստական գրականության միջոցով: Այժմ էլ գործածական անուն է:
Սենո
Սենո անվան բացատրությունը Սենո անունը Սենեքերիմ անվան կրճատ ձևն է, որը գործածվում է որպես առանձին անձնանուն։
Սպիրիդոն
Սպիրիդոն անվան բացատրությունը Սպիրիդոն անունը հնում հայերի մեջ գործածական չի եղել։ Հանդիպում ենք անցյալ դարից միայն։ Հ. Աճառյանը համարել է հունական անուն և մեկնել իբրև՝ կողով։ Սակայն...
Վռամ
Վռամ անվան բացատրությունը Վռամ անունը առաջացել է պարսկերեն Bahram անունից։ Հայերի մեջ գործածական է հրեղեն, ամպրոպային իմաստով։ Այժմ էլ տարածված անուն է։
Մանուկ
Մանուկ անվան բացատրությունը Մանուկ անունը առաջացել է հայերեն մանուկ բառից։ Իբրև անձնանուն հանդիպում է VIII դարից։ Այժմ բավական տարածված անուն է։ Սրանից է Մանուկյան ազգանունը։
