• 22 հունիս, 2024
     Իշի օգնությունը - Հայրապետ Հայրապետյան

    Իշի օգնությունը - Հայրապետ Հայրապետյան

    Անտառի մեջ, մի բացատում,
    Նապաստակն էր ուրախ ապրում:
    Բայց դեռ չանցած շատ ժամանակ,
    Գլխին եկավ մի մեծ փորձանք.
    Աղվեսը չար ու անկշտում
    Եկավ, ապրեց այն բացատում:
    Փախավ քունը մեր խլշիկի.
    Չար թշնամուց ո՞վ կփրկի:
    Մտավ բույնը, մնաց անքուն,
    Գիշեր-ցերեկ սոված, արթուն:

     

    Մի օր էլ նա իր բնի մեջ
    Հառաչում էր, լալիս անվերջ,
    Մեկ էլ լսեց, որ բացատից
    Խշխշոցի ձայն է գալիս:
    Սիրտը մարեց...
    Թաքուն նայեց,
    Տեսավ կանաչ այն բացատով
    Էշն է գալիս կանաչ ճամփով:
    - Ա՛յ էշ քեռի,
    Ի՛մ սիրելի,
    Վաղուց է որ չեմ քնել ես,
    Ի՞նչ կլինի պահակ կանգնես,
    Որ աղվեսն այն չար ու ագահ
    Չգա և ինձ մեծ վնաս տա:
    - Ի՞նչ ես ասում, խլշիկ ախպեր,
    Ի՜նչ վատ օրի ես հանդիպել:
    Աղվեսն ի՞նչ է, որ վախենամ,
    Հենց քո բնի մոտ կմնամ,
    Իսկ դու գնա, քնիր հանգիստ,
    Վնաս չի գա ոչ մի մազիդ:
    Էշն արածեց մի ժամ, երկու,
    Նապաստակի տան մոտերքում
    Խոտ չմնաց թարմ հյութալի,
    Ուզեց գնալ խորքն անտառի:
    Բայց թե ինչպես թողներ նրան
    Վտանգի մեջ, անօգնական:
    Մի քար բերեց հսկա ու մեծ,
    Խլշիկի տան մուտքը փակեց:
    «Էլ կարո՞ղ է աղվես քեռին
    Վնասել իմ բարեկամին»,
    Հպարտացավ ավանակը,
    Հայդե՛, դեպի մութ ծմակը...


    Ճշմարիտ է, աղվես քեռին
    Չվնասեց բարեկամին,
    Բայց ի՞նչ օգուտ. խլշիկը խեղճ
    Մեռավ, մնաց իր բնի մեջ...

     

    Հպարտ աքլորը - Հայրապետ Հայրապետյան

    Հպարտ աքլորը - Հայրապետ Հայրապետյան

    Նախորդը

    Արագիլն ու աղվեսը - Հայրապետ Հայրապետյան

    Արագիլն ու աղվեսը - Հայրապետ Հայրապետյան

    Հաջորդը

    Մեկնաբանել