• 12 հուլիս, 2024
     Մեռած խիղճը

    Մեռած խիղճը

    Մի հարուստ մարդ մի աղքատ տղայի ծառա է վերցնում մի տարի ժամանակով։ Մի օր ծառան տիրոջը հարցնում է.
    - Աղա՛, տարին որ լրացավ՝ ինձ ի՞նչ պիտի տաս։
    - Կտամ, էլի՜, ինչ որ խիղճս կասի,- պատասխանում է հարուստը։
    Տարին լրանում է, ծառան պայմանի համաձայն արձակվում է, տերն էլ հանում քսան կոպեկ է տալիս որպես վարձ։
    - Աղա ջա՛ն, ասում է ծառան,- էս քսան կոպեկով ես ի՞նչ երեսով գնամ ընտանիքիս մոտ, ի՞մչ ասեմ կնոջս ու երեխաներիս։
    - Դո՛ւ գիտես, ոնց ուզում ես՝ գնա,- անտարբեր պատասխանում է հարուստը։
    Ծառան գլխիկոր հեռանում է։ Էդ երկրում մի մեծ զանգ է լինում՝ հրապարակի սյունից կախած։ Հենց որ մեկը մեռնում էր՝ գնում էին զանգը տալիս, մարդիկ հավաքվում էին, հարցուփորձ անում, իմանում, թե՝ ո՛վ է մեռնողը։
    Էս տղան գնում է հրապարակ, քաշում է զանգը, տալիս է, հա՛ տալիս։
    Մարդիկ հավաքվում են, հարցնում.
    - Ո՞վ է մեռել։
    - Այսինչ հարուստը,- ասում է ծառան։
    Մի քիչ հետո տեսնում են՝ էն հարուստ մարդն էլ է գալիս դեպի հրապարակ։ Զարմացած ասում են.
    - Հրե՛ն, էն հարուստը ողջ-առողջ գալիս է՝ ո՞վ էր ասում, թե մեռել է։
    - Ինքը չի մեռել, խիղճն է մեռել,- բացատրում է ծառան ու պատմում եղելությունը։
    Հավաքված մարդիկ նախատում են հարուստին. նա էլ հանում է ծառայի լրիվ վարձը տալիս ու ճանապարհում։

    Անմահական խնձոր

    Անմահական խնձոր

    Նախորդը

    Էշն ու Ուղտը

    Էշն ու Ուղտը

    Հաջորդը

    Մեկնաբանել