• 22 հունիս, 2024
     Խուլի այծերը - Աթաբեկ Խնկոյան

    Խուլի այծերը - Աթաբեկ Խնկոյան

    Մի խուլ մարդ երեք այծ ուներ: Մեկի պոզը կոտրած էր: Ինչպես է լինում, մի օր այծերը կորչում են: Տերն ընկնում է դես-դեն այծերը գտնելու:
    Նա պատահում է մի ուրիշ խուլ մարդու՝ վար անելիս, և հարցնում է.
    - Բարի աջողում, ախպեր, այծերս չե՞ս տեսել:
    - Լավ է՝ այսպես ցանեմ,- ձեռը մի կողմ թափ տալով պատասխանում է վար անողը:
    Այծատերը կարծելով, թե դեպի ցույց տված կողմն են գնացել այծերը ասում է.
    - Թող երկինքը վկա լինի, թե գտա այծերս, պոզը կոտրածը քեզ եմ տալու:
    Ասում է և գնում այծերը որոնելու: Այծերը գտնելով՝ ուրախ-ուրախ առաջն արած, քշում բերում է արտավարի մոտ և ասում.
    - Շնորհակալ եմ, ախպե՜ր, այծերս գտա. առ այս այծն էլ քեզ,- ու պոզը կոտրած այծը քշում է դեպի նա:
    - Ես չեմ կոտրել դրա պոզը, ես տեղեկություն չունեմ,- զարմանքով ասում է արտավար խուլը:
    - Ի՞նչ ես խոսում,- ասում է այծատերը,- ես ա՛յս այծն եմ խոստացել, որ մեռնես էլ՝ մյուս այծերից տվողը չեմ:
    - Չէ, ես չեմ կոտրել,- բարկացած ասում է մեկը:
    - Չէ, ես է՜ս այծն եմ խոստացել,- կրկնում է մյուսը:
    Սա նրան, նա սրան, բանը հասնում է տուրուդմբոցի: Վերջն էլ գնում են քյոխվի մոտ գանգատ: Գյուղը չհասած սրանց հանդիպում է մի պառավ կին, նույնպես խուլ և հարսի ձեռքից փախած:
    - Ա՛յ նանի,- ասում է այծատերը,- իմ այծերը կորել էին. գնացի, էս մարդուն հարցրի, սա էլ այծերիս տեղը ցույց տվեց: Պոզը կոտրած այծս տալիս եմ սրան, չի վերցնում, ես է՜դ այծն եմ խոստացել, որ մեռնի էլ, մյուս այծերից տվողը չեմ:
    - Ա՛յ նանի,- ասում է խուլ մարդը,- էս օտարականն եկել ասում է, թե այծիս պոզը դու ես ջարդել: Թող ձեռքս ջարդվի, թե ես էդ բանից տեղեկություն ունեմ:
    - Է՛, որդիքս, ձեր արևն ապրի,- պատասխանում է խուլ պառավը,- ինչ էլ ուզում է լինի, ես ձեր խնդիրը չեմ կարող կատարել. քանի որ էն չքոտ անզգամ հարսը տանն է, ես էն տունը ոտ կոխողը չեմ ու չեմ։

     

    Բանաստեղծի վարդերը - Աթաբեկ Խնկոյան

    Բանաստեղծի վարդերը - Աթաբեկ Խնկոյան

    Նախորդը

    Կատուն, աքլորն ու աղվեսը - Աթաբեկ Խնկոյան

    Կատուն, աքլորն ու աղվեսը - Աթաբեկ Խնկոյան

    Հաջորդը

    Մեկնաբանել