• 22 հունիս, 2024
     Երկու հնձվոր

    Երկու հնձվոր

    Մի ամռան օր հայրը և իր տասներկու տարեկան տղան գնում են արտը՝ հնձի։ Մի քիչ որ հնձում են, հայրն ասում է.
    - Որդի՛, քաղցած ենք, նստենք հաց ուտենք։
    Նստում են հացի, հայրը՝ տղայից, տղան՝ հորից շատակեր են լինում։
    Տղան տեսնում է՝ հայրը մեծ-մեծ պատառներով է ուտում, ինքն էլ մեծ-մեծ պատառներ է անում։ 
    Վերջապես, երբ ուտում կշտանոմ են, տղան ասում է.
    - Հայրի՛կ, տեսա՞ր ինչ լավ կերանք, էսքան հաց ուտել կինի՞։
    Հայրն էլ ասում է.
    - Դե՛, ես մի առյուծ, դու էլ՝ առյուծի ձագ, իհարկե, պետք է ուտենք։
    Սկսում են հունձ անել։ Դեռ մի քիչ չհնձած՝ թուլանում են, ալարում։ Տղան ասում է.
    - Հայրի՛կ, հոգնել եմ, արի հանգստանանք։
    Նստում են, որ հանգստանան, նայում են տեսնում՝ արտից մի փոքր կտոր է հնձած։
    - Հայրի՛կ,- ասում է որդին,- ինչո՞ւ էդքան քիչ ենք հնձել։
    - Հայրիկը քեզ մատաղ, դե, ես մի հալիվոր, դու էլ՝ մի քորփա երեխա, ո՞նց շատ հնձենք։

    Արդար դատավորը

    Արդար դատավորը

    Նախորդը

    Ով աշխատի՝ նա կուտի

    Ով աշխատի՝ նա կուտի

    Հաջորդը

    Մեկնաբանել