Գայլն ու գառը - Խնկո Ապեր

Մի ամլիկ գառ

Իրեն համար

Ջուր էր խմում առվակից.

Մեկ էլ դեմի ձորակից

Գայլն է կտրում վերևը,

Խոսքին տալով էս ձևը.

- Էս ի՞նչ լրբություն,

Ի՞նչ հանդգնություն.

Ա՜յ, դու փսլնքոտ,

Ոչխարի լակոտ,

Դու ինչի՞ տեր ես.

Որ գաս դնչովդ,

Քթով-պնչովդ

Ջուրս պղտորես.

Բռնեմ դունչդ Կտրի շունչդ:

-Մի՛ բարկանար, պարոն գայլ,

Քեզնից ցած եմ քանի քայլ,

Էնպես բան ես ասում որ ...

-Սո՞ւտ եմ ասում, ա՛յ լղպոր,

Էդ էլ չլինի հերվանը,

Չեմ մոռացել էն բանը,

Որ հենց էստեղ, նույն օրը,

Հայհոյեցիր իմ հորը:

- Մի տարեկան դեռ չկամ ...

- Է՛հ, եղբայրդ էր, անզգամ:

- Ես մի ծին եմ, մինուճար:

-Խնամիդ էր անպատճառ,

Կամ մեկը ձեր պիղծ ցեղից:

Էլ ժաժ չգաս քո տեղից,

Ձեր շների,

Հովիվների

Ոխը քեզնից ես հանեմ,

Տես, գլուխդ ինչ բերեմ:

Ասավ,

Հասավ

Գառանը,

Առավ,

թռավ Անտառը:

Էստեղ ինչն է գլխավոր:

Ուժեղի մոտ Միշտ էլ թույլն է մեղավոր:

-----

ԲԱՑԱՏՐԱԿԱՆ ԲԱՌԵՐ

Ամլիկ - նորածին, փոքրիկ գառնուկ

Լղպոր - նիհար, վտիտ, կեղտոտ

Հերու - անցյալ տարին

Անզգամ - հանդուգն, երես առած, անպատկառ

Ժաժ գալ - շարժվել