Մի օր Առյուծը հիվանդացավ, ուժից ընկավ, էլ տեղից չբարձրացավ։ Ինչքան թռչուն, գազան կար՝ հավաքվեցին, գնացին Առյուծից իրենց վրեժն առնելու, Էշն էլ գնաց։
Առյուծը հալից ընկած, խեղճացած պառկած էր։ Բոլոր գազաները գնացին-եկան ու տո՛ւր թե կտաս, զարկեցին Առյուծի գլխին։ Առյուծը ձեն չէր հանոււմ։ Էշն էլ եկավ ու մի պինդ քացի տվեց Առյուծի ճակատին։ Առյուծը սրտի խորքից մի «ա՜խ» քաշեց ու տնքաց։
Գազանները զարմացան, ասին.
- Էդ ինչի՞ մենք զարկեցինք՝ ձեն չհանիր, համա որ Էշը զարկեց՝ տնքացիր ու «ա՜խ» քաշեցիր։
Առյուծը ասավ.
- Վա՜յ գլխիս, էն օրն եմ ընկել, որ Էշն էլ է քացի տալիս ինձ, հենց դրա՛ համար եմ տնքում ու «ա՜խ» քաշում։
Հետաքրքիր է նաև․․․
Դպրոցի ճամփան, Հովհաննես Թումանյան
- 16.09.2025
ՕՐՎԱ ԽՈՐՀՈՒՐԴ Հայ Մեծերից
- 24.07.2025
Աղվեսը, Հովհաննես Թումանյան
- 28.09.2024
Փիսոն, Հովհաննես Թումանյան
- 25.09.2024
ՎԵՐՋԻՆՆԵՐԸ
Այս տարին իսկապես հրաշքներով լի էր, Լուսինե Թովմասյան
- 2026-01-08 11:48:00
Այաքս Ակադեմիա, ֆուտբոլային ակումբ
- 2025-11-25 13:46:00
Հայկ Աջապահյան, «Ամանորի հրաշքը» գրքի գեղեցիկ շնորհանդեսը
- 2025-11-22 18:16:00
Քրիստինա Սահակյան, հաշվապահ, դրամաշնորհների/ֆինանսների կառավարիչ
- 2025-11-19 04:54:00
ԲԱԺԱՆՈՐԴԱԳՐՎԵԼ
All Rights Reserved © 2026